عوامل ایجاد ژیادیازیس اسهال، سستی، نفخ شکم، دفع مدفوع چرب و بد بو، تهوع، بی اشتهائی، کاهش وزن، استفراغ، تب، کهیر و یبوست می باشند.
به دلیل آنکه تعداد زیاد انگل در عمل جذب ویتامینهای محلول در چربی و چربی‌ها اختلال ایجاد میکند در عفونت‌های شدید ممکن است استئاتوره، کم خونی، ضعف و کاهش وزن مشاهده گردد. پروتوزئور ژیادیازیس در انتهای روده باریک مستقر شده و علائمی نظیر اسهال و درد شدید کند.
اگر فرد بفهمد دچار عفونت های مکرر ژیادیازیس میشود باید سیستم ایمنی بدنش را به طور مکرر چک کند زیرا امکان دارد که بدن به لحاظ ایمنی دچار ضعف شده باشد.
به دلیل کمبود سیستم ایمنی بدن ژیادیازیس تداوم یافته و عفونت تکرار میشود.
مهمترین سیستم دفاعی بدن ایمنوگلوبلین است که سیستم دفاعی روده را بر عهده دارد وقتیIJA سیستم دفاعی روده دچار مشکل شود و کمبود این آنزیم در 5 درصد افراد مشهود است دچار عفونت مکرر پروتوزئور می‌شوند.
معمولا درمان این عفونت با آنتی بیوتیک مترونیدازول به سرعت پاسخ می‌دهد.
