دوپامين

موارد مصرف :
دوپامين‌ براي‌ درمان‌ شوك‌كارديوژنيك‌ ناشي‌ از سكته‌ يا جراحي‌ قلب‌استفاده‌ مي‌شود.


فارماكينتيك :
دوپامين‌ بعد از تجويزوريدي‌ دفع‌ سريعي‌ داشته‌ و نيمه‌ عمرحذف‌ آن‌ 9ـ6 دقيقه‌ است‌. تغييرات‌ فردي‌ دركليرانس‌ دوپامين‌ وجود دارد كه‌ تاحدي‌ناشي‌ از غيرطبيعي‌ بودن‌ عملكرد اعضايي‌مثل‌ كبد يا كليه‌ (كه‌ باعث‌ كاهش‌ كليرانس‌دوپامين‌ مي‌گردد) مي‌باشد.


‌ مكانيسم :
اين‌ دارو باتحريك‌ گيرنده‌هاي‌بتا ـ يك‌ آدرنرژيك‌ در عضله‌ قلب‌، موجب‌ افزايش‌ قدرت‌ انقباضي‌ قلب‌مي‌شود. مقادير كم‌ دارو موجب‌ گشادي‌عروق‌ و افزايش‌ جريان‌ خون‌ كليوي‌ و درمقادير بيشتر باعث‌ انقباض‌ عروق‌مي‌شود.


موارد منع مصرف :
در موارد تاكي‌ آريتمي‌و فئوكروموسيتوم‌ نبايد مصرف‌ شود.


هشدار :
1 ـ قبل‌ از تجويز دوپامين‌به‌بيماراني‌ كه‌ دچار شوك‌ شده‌اند و يا درانفاركتوس‌ ميوكارد، بايد كمي‌ حجم‌ خون‌آنان‌ تصحيح‌ گردد. 2 ـ براي‌ بيماراني‌ كه‌ داروي‌ مهاركننده‌آنزيم‌ مونوآمينواكسيداز دريافت‌ مي‌كنند،نبايد دوپامين‌ تجويز كرد. در صورت‌ضرورت‌ بايد باكمترين‌ ميزان‌ ممكن‌ دارورا تجويز نمود. 3 ـ در شوك‌ ناشي‌ از سكته‌ قلبي‌ بايد ازمقادير كم‌ (كمتر از 5 ميكروگرم‌ در دقيقه‌)دوپامين‌ استفاده‌ نمود چون‌ مقادير بيشتربا انقباض‌ عروق‌ باعث‌ بدترشدن‌ نارسايي‌قلب‌ مي‌شود. 4 ـ در موقع‌ انفوزيون‌ وريدي‌ دوپامين‌، درصورت‌ نشت‌ مقادير زياد دوپامين‌به‌بافت‌هاي‌ اطراف‌، نكروز ايجاد مي‌گردد.


عوارض :
بروز عوارضي‌ مثل‌ تهوع‌،استفراغ‌، تنگي‌ عروق‌ محيطي‌، كاهش‌ فشارخون‌، افزايش‌ فشارخون‌، افزايش‌ ضربان‌قلب‌، درد آنژيني‌ و آريتمي‌ بااين‌ داروگزارش‌ شده‌اند. تداخل‌هاي‌ داروئي‌: تجويز همزمان‌ اين‌دارو با داروهاي‌ ضدافسردگي‌ مهاركننده‌آنزيم‌ مونوآمينواكسيداز ممكن‌ است‌موجب‌ افزايش‌ شديد فشارخون‌ گردد.


نكات :
1 ـ نشت‌ دوپامين‌به‌بافت‌هاي‌ اطراف‌ رگ‌، باتزريق‌ موضعي‌فنتولامين‌ تا حداكثر 12 ساعت‌ پس‌ از نشت‌به‌طور موفقيت‌آميزي‌ قابل‌ درمان‌ است‌. 2 ـ در صورت‌ بروز عوارض‌ جانبي‌دوپامين‌، به‌دليل‌ كوتاه‌ بودن‌ نيمه‌ عمر اين‌دارو، باكم‌ كردن‌ سرعت‌ انفوزيون‌ يا قطع‌آن‌ اين‌ عوارض‌ سريعا برطرف‌ مي‌شوند.


ميزان مصرف :
از طريق‌ انفوزيون‌ وريدي‌ mcg/kg/min 5 ـ 2 مصرف‌ مي‌شود.


تداخل :



اشكال دارو :
Injection: 200 mg/5ml