بیماریهای خودایمنی

بدن انسان دارای یک سیستم دفاعی است . اگر میکروب یا و یروسی از بیرون وارد بدن شود،سیستم دفاعی در مقابل آن وارد عمل شده و سعی در دفع آن میکند.
اما گاهی این سیستم دفاعی بدن نمی تواند بین اجزاء خودی و بیگانه افتراق دهد.

سلولهای خودی را به اشتباه بیگانه فرض کرده و به آنها حمله میکند.در اثر این حمله التهاب و آماس ایجاد شده و اجزاءخودی بدن آسیب میبینند.و به این ترتیب یکسری از بیماریها ایجاد میشوند که ما به آنها بیماریهای خود ایمنی یا اتوایمیون میگوئیم.

معروف ترین این بیماریها روماتیسم است. در این بیماری سیستم دفاعی بدن به اشتباه به سلولهای غضروف مفاصل حمله کرده ، تورم و التهاب و درد مفصل ایجاد میشود . از جمله بیماریهای پوستی اتوایمیون یا خودایمنی میتوان به بیماری پمفیگوس پسوریازیس ، وتیلیگو یا لک و پیس ، لیکن پلان و لوپوس پوستی و ... اشاره کرد.

علت دقیق بوجودآمدن این بیماریهای خودایمنی یا اتوایمیون ناشناخته است. اما احتمالاً ژنتیک نقش مهمی در بوجود آمدن این بیماریها دارد. البته الگوی توارث این بیماریها قابل پیش بینی و مشخص نیست.ممکن است یک نسل باشد چندنسل نباشد.
اساس درمان بیماریهای خود ایمنی داروهای مهارکننده سیستم ایمنی مثل کورتون است.