بنام خدا
آنچه درزیر میاید منطبق با فقه اسلامی وقانون مدنی است که متاسفانه درجامعه رواج ندارد.
آقایان اگر قصددارید ازدواج (دائم) کنید اول ببینید که میتوانید مسکن مورد نیاز را تامین کنید چه مالک آن باشید ویا اجاره ورهن آنرا بپردازید .ودر صورت توانائی آیا مابقی درآمد تان تکافوی یک زندگی مشترک دونفره رامیدهد؟ اگر نمیدهد هرگز دراندیشه ازدواج نباشید که امری ناپسند ونابخردانه ومشکل نفسانی خودرا تا زمانیکه خداوند شرایط لازم رافراهم کند ازطرق هرنوع ازدواج دیگر ارضاکنید.اما اگر دیدید که درآمد موجود پس ازکسراجاره بها تکافوی زندگی مشترک دونفره را میدهد با نام خدا وارد میدان شده وپس از گزینش همسر خود با ایشان وخانواده اشان نشسته وصادقانه مطالب زیررا اعلام کنید:
من مایلم با شما ازدواج کنم میزان مهریه وجهیزیه وشیوه مراسم ازدواج باشماست .بنده مسکن لازم را تامین کرده ام وسلیل شخصی ام را بدانجا منتقل میکنم وکلیه درآمد خودرا هرماه دراختیار شما میگذارم تا بهر نحوی که دوست داشتید هزینه کنید اگر زمینه ایجاد فرزند بود با نظر خودتان اقدام میکنیم مدیریت منزل باشماست تنها مرا درجریان امورقرار دهید همین.
اگر پذیرفتند وارد میدان شده وزندگی مشترک را آغاز کنید ودرغیر اینصورت بهتر است بدنبال همسر دیگری باشید. اگر به شیوه فوق عمل گردد براساس قوانین موجود حقوق هردو همسر محفوظ است ودر صورتیکه مرد مایل بجدائی باشد با پرداخت مهریه جدا میشود واگر زن مایل بجدائی باشد با بخشیدن مهریه وبردن وسایل خودوهرسپرده ایکه درطول ازدواج جمع کرده است جدائی صورت میپذیرد .در این صورت هیچکدام زیانی نمیبینند. اگر صاحب فرزندی شدند طبق قانون حضانت آن برعهده مرد است اما اگر زن طالب بود که حضانت آنرا برعهده گیرد باید رضایت مردررا بدست آورد.
