دهان زالو به یک اتاق جراحی بسیار مجهز شبیه است.فضای بادکش جلو با یک پرده از فک مجزا شده و در موقع نیاز با انقباض و انبساط فک به جلو آمده و کار خود را روی طعمه شروع میکند.
گیرنده های لمسی-شیمیایی و حرارتی روی لب بالای بادکش جلو قرار دارد . فک زالو از 3 آرواره با زاویه ی 120 درجه نسبت به هم تشکیل شده در روی آنها دندان های اره ماننده و جود دارد که تعداد آنها به 100 میرسد
گزش و مکش
از بادکش جلو ماده ی چسبنده ای به نام موکوس ترشح میشود
به هنگام تغذیه ابتدا بادکش جلو به طعمه میچسبد و پس از اطمینان از حضور غدا (خون) در زیر پوست با پمپ کردن محل اتصال آنجا را تمیز میکند.سپس غشای بین بادکش و فک کنار رفته و فک خود را به پوست میرساند
با حرک نیم دایره اره ماننده به طور نا محسوسی پوست میزبان را پاره میکند سپس مقداری ماده بی حس کننده به زخم تزریق میکند.
همزمان با شروع مکش و تغذیه از خون میزبان مواد دارویی موجود در بزاق که زالو از بین غددی که در میان دندان های او وجود دارد به زخم تزریق میکند.
عمل تزریق مواد شیمیایی دارویی از جمله هیرودین هم به مقدار زیاد همزمان با مکش خون از جمله پیچیده گی های این جانور است که هیچ ابزار پزشکی دقیقی قادر به انجام این کار به طور همزمان نیست..
http://tehranzaloo1.blogfa.com/
